Ciekawostki <3

Na początku chciała bym was przeprosić, że tak mega długo nie było wpisów. Nie mogłam pisać wpisów, ponieważ miałam zepsuty laptop. :cry: A teraz coś na poprawę humoru i na przeprosiny.

  • Na nakręcenie całej Trylogii zużyto 1 000 000 metrów taśmy czyli 1 000 km taśmy, co daje średnio 333 km taśmy na jedną część.
  • Ponad 150 aktorów ubiegało się o rolę Froda.
  • Viggo Mortensen grający Aragorna podczas zdjęć stracił zęba. Jednak nie przejął się tym wcale i po chwili wrócił na plan.
  • W filmie wzięło udział ponad 26 000 aktorów i statystów.
  • Royd Tolkien, prawnuk Tolkiena zagrał w filmie jako zwiadowca Gondoru.
  • Córkę Sama Gamgee, Elanor, zagrała prawdziwa córka aktora – Alexandra Astin.
  • W „Drużynie Pierścienia” jest 560 efektów komputerowych, w „Dwóch Wieżach” 800, a w „Powrocie Króla” aż 1 500.
  • Krasnoludzice w „Hobbicie”, które uciekają z Ereboru nie mają bród.
  • Viggo Mortensen(Aragorn) złamał palec u nogi gdy w II cz. WP kopnął hełm Uruk-haia. Właśnie z tego powodu wtedy krzyknął.
  • Po zakończeniu zdjęć do III cz. WP z 10 000 przygotowanych strzał zostało tylko 78.
  • Jedna para sztucznych stóp hobbita starcza na dwa dni kręcenia.
  • Przy filmie zatrudniona była 120-osobowa ekipa techników, podzielona na sześć oddziałów: stworzenia, efekty specjalne, charakteryzacja, zbroje i broń, makiety, modele.
  • Sfilmowano rekordową liczbę 64-ech makiet, które przedstawiają rożne miejsca Śróziemia.
  • Na rok przed rozpoczęciem zdjęć do filmu, na obszarze 5 000 metrów sześciennych zasadzono różnorodne warzywa i kwiaty, które potem wykorzystywano podczas zdjęć.
  • Hobbiton, który widać na ekranie to nie dekoracja! Była to ogromna wioska, stworzona na potrzeby filmu na wolnym powietrzu, z uprawami, kwiatami, ptakami i owadami.
  • Na potrzeby filmu przygotowano: ponad 900 kompletów ręcznie robionych zbroi, ponad 2 000 sztuk broni, ponad 20 000 ręcznie robionych przedmiotów domowego użytku, ponad 1 600 par sztucznych uszu i stóp.
  • Każda z 200 głów orków, występujących w filmie jest niepowtarzalna i indywidualnie wymodelowana.
  • Zdjęcia do trzech części filmu były kręcone równocześnie w różnych zakątkach Nowej Zelandii.
  • Zanim rozpoczęły się zdjęcia, hale zdjęciowe zostały pobłogosławione przez Moarysów – rdzennych mieszkańców Nowej Zeladnii.
  • Zdjęcia trwały 274 dni, a an planie pracowało 50 krawców, którzy przygotowali średnio po 150 kostiumów dla każdej z 9 kultur.
  • Gollum, Drzewiec, Balrog i Oko Saurona – to postacie stworzone od początku do końca na komputerach.
  • W filmie wystąpiło ponad 250 koni, w tym 70 specjalnie wyszkolonych wierzchowców.
  • Peter Jackson – pierwszy reżyser, który kręcił 3 filmy jednocześnie.
  • Orlando Bloom (Legolas) podczas kręcenia filmu spadł z konia i złamał dwa żebra. Po dwóch dniach wrócił na plan i nakręcono ową scenę pomyślnie.
  • Imię ‚Legolas‚ oznacza ‚Zielony Liść’.
  • Charakteryzacja Johna Rhys-Daviesa w postać Gimliego trwała za każdym razem 4 i pół godziny. W dodatku jest on uczulony na makijaż. Ten aktor ma 185 cm wzrostu i jest najwyższym z Drużyny Pierścienia!
  • Hobbitów zagrali normalni ludzie, a ich niewielki wzrost ma być wygenerowany komputerowo. Role krasnoludów odgrywali ludzie karłowaci. Postacie elfów uzyskane zostały za pomocą charakteryzacji.
  • Sean Astin (Sam) przytył 30 funtów (ok. 15 kilo), żeby bardziej pasować do wyglądu hobbita.
  • Kręcono scenę, w której jest pokazana przyszłość Froda jeśli zatrzymałby pierścień, ale niestety została usunięta. Frodo byłby tam zdumiewająco podobny do Golluma.
  • Viggo Mortnestern (Aragorn) podczas gdy jego ciało spływało rzeką omal nie utonął! Służby bezpieczeństwa nie wzięły pod uwagę wagi stroju i źle nakierowały Vigga aby spływał. Wpadł na skały. W wywiadzie mówił że niespodziewana fala zimna go sparaliżowała. Ekipa była przerażona bo aktor nie wypływał na powierzchnię. Jego miecz zaczepił się o skały i zatrzymał w miejscu na czas przybycia służb.
  • Na poczatku Aragorna miał grać inny aktor. Stwierdzono iż jest za młody. I ostatniego dnia zadzwoniono do Vigga. On nie znał fabuły. Dopiero jego 11 letni syn streścił mu fabułę i namówił do zagrania.
  • Viggo Mortnstern (Aragorn) pojawiał się kilka razy na policji gdyż chodził ze swym mieczem. Do tego miał normalne jeansy i trampki oraz płaszcz i koszulę Aragorna przy normalnym wyjściu na ulicę! Podczas kolacji w restauracji jego miecz lądował na stole. Jako dodatkowe wcielenie się w rolę nazywał Orlando Blooma (Legolas) poza scenami Elv-boy.
  • Hobbici musieli wstawać o 4:30. A potem stali przez półtorej godziny na stole ze swymi stopami.
  • Viggo Mortnstern (Aragorn) pocałował Billiego Boyda (Pippin) podczas kręcenia ślubu Sama.
  • Sean Astin(Sam) naprawdę „opiekował się” Elijahem(Frodo). Oraz czuwał nad bezpieczeństwem ekipy.
  • Sean Bean(Boromir) zrezygnował z przelotu helikopterem i postanowił samemu wspiąć się na klif. Podobno o mało nie spadł. Ekipa widziała małą czarną kropkę i okazało się że to właśnie Sean w stroju Boromira.
  • Najlepsza zabawa była z Bernardem Hillem czyli królem Theodenem. Często aktorzy porównywali go do „małego dziecka”. Jednym z jego tekstów była odpowiedź gdy go zapytali ” Co masz zamiar dzisiaj kręcić?” odparł ” Nie mam zielonego pojęcia” machając scenariuszem. Ale największy fan mieli aktorzy wcielający się w Pippina, Merrego i Froda oraz Aragorna.
  • Viggo miał najczęściej pecha. Spadał z konia i tak dalej. Ale najpoważniejsze rzeczy przytrafiły się Seanowi Astinowi czyli Samowi. Wbił sobie szkło wbiegając za Frodem na łódkę. Albo na przykład Andy Serkis (Gollum) zerwał mu perukę co zakończyło się wielkim bólem.
  • Liv Tyler(Arwena) zostawiła swoje sztuczne uszy na masce samochodu. Gdy wróciła po kilku godzinach rozpuściły się.
  • Rząd Nowej Zelandii nie zgodził się na rozebranie Hobbitonu obecnie mieszkają tam owce.
  • Orlando Bloom(Legolas) i Sean Bean(Boromir) wyruszyli na wycieczkę. W małej wiosce zastał ich wielki deszcz i utknęli tam na noc.
  • Viggo Mortnstern(Aragorn), Orlando Bloom i John Rhys-Davies(Gimli) zamiast wstawania o 5 rano aby dojechać na pustkowie gdzie mieli wędrować postanowili rozbić obóz. Na tą wieść zjechała się tam połowa ekipy filmowej. Włącznie z Mirindą Otto ( Eowiną). I tak byli bardzo nie wyspani gdyż siedzieli przy ognisku do 3 czy 4 rano.
  • Hobbit nie zdobył Oskara a wytłumaczeniem tego miało być to, że był zbyt podobny do przeboju Władca Pierścieni, który pozdobywał nagrody.
  • W rozszerzonej wersji istnieje scena gdzie Legolas wygrywa z Gimlim w Grze Picia. W realu nigdy nie mogło by do tego dojść ponieważ gdy Orlando wypije za dużo skutki mogą być negatywne.
  • Wszystkie sceny bitewne zostały odegrane na terenach ćwiczebnych Nowo Zelandzkiej armii. Mimo oczyszczenia pola aktorzy w każdej chwili mogli natknąć się na minę. Wyobraźcie sobie co by było gdyby Viggo Morternstern zginął podczas kręcenia Powrotu Króla.
  • Andy Serkis (Gollum) miał najpierw tylko podkładać głos. Lecz reżyser wnioskując po jego mimice postanowił dać go również jako normalnego aktora, którego wygląd będzie zmieniony komputerowo.
  • Peter Jackson miał wizję podczas której Frodo wraca do swojej ojczyzny zniszczonej już przez Saurona. Jednak po konsultacji z innymi aktorami odszedł od tego pomysłu. Za to umieścił ją w zwierciadle Galadrieli. W książce Frodo ujrzał oko Saurona.
  • Sala Baker (Uruk-hai) został namówiony przez Viggo Mortnsterna aby na powitanie stuknął Orlando Blooma w głowę tak też i zrobił. Orlando wkurzył się na Salę za to Viggo i Sala nawet na premierze przywitali się właśnie stuknięciem siebie w głowę.
  • Podczas wbiegania na prom Dominicowi (Merry) w nogę wbiła się drzazga. Jego krzyk i odczucia wskazywały na co najmniej 10 centymetrową drzazgę, w rzeczywistości jednak drzazga nie miała więcej niż 1 centymetr. Od tego momentu gdy tylko Dominicowi coś się stało Billy pytał go czy znów wbiła mu się drzazga.
  • John Rhys-Davies (Gimli) ma ucięty środkowy palec. Był to wypadek podczas pracy na farmie. Na czas filmu jego charakteryzatorzy zrobili mu plastikowy koniec.
  • Viggo Morterstern (Aragorn) zebrał najwięcej obrażeń od mieczy na jego dłoniach.
  • Hobbici scenę płakania na pożegnanie Frodo nagrywali prawie 1 i pół dnia. Gdy scena wyszła im najlepiej okazało się że Sam zapomniał kamizelki.
  • Większość z jeźdźców to mieszkańcy Nowej Zelandii. Lecz nie w tym rzecz. Najlepsze jest to że 70% Rohirrimów stanowiły kobiety z doklejoną brodą.
  • Kiran Shah (dubler Froda) podczas sceny gdy wpływali przez bramy Aragonath powiedział do Vigga że jak się wywalą to niech ratuje tylko siebie i nie martwi się o niego. Viggo odpowiedział mu na to starając się nie ruszać wargami że nie ma zamiaru się wywrócić. W końcu dopłyneli szczęśliwie. Viggo spytał Kirana czy nie żartuje a Shah odpowiedział na poważnie że nie umie pływać i że boi się nawet wejść do wanny.
  • Gdy Seanowi Astinowi (Sam) szkło wbiło się w stopę do szpitala wybrał go pilot Jaquesa Cousteu.
  • Dominic Monaghan (Merry) był uczulony na swój elfi płaszcz.
  • „Władca Pierścieni” został opublikowany jako trylogia ponieważ wydawca chciał zarobić więcej pieniędzy.
  • Zespół The Beatles chciał zrobić film na podstawie „Władcy Pierścieni”.
  • Kostium krasnoluda w „Hobbicie” ważył prawie 80kg.

Gollum!!!!!!!!!!!!!

Znalezione obrazy dla zapytania gollum

Gollum, Sméagol – postać literacka, jeden z głównych bohaterów powieści J.R.R. Tolkiena Hobbit oraz Władca Pierścieni oraz ich ekranizacji.

 

Przed Hobbitem

Sméagol urodził się w połowie trzeciego tysiąclecia Trzeciej Ery na terenach leżących w środkowym biegu Anduiny. Pochodził z zamożnej rodziny i był bardzo ciekawski. Jego przyjaciel, Déagol, odnalazł na dnie rzeki Jedyny Pierścień, zagubiony od czasu śmierci Isildura na wojnie Ostatniego Sojuszu. Pierścień za pośrednictwem woli odzyskującego siły po zwycięstwie Sojuszu Sauronaobudził w Sméagolu zazdrość i hobbit zgodnie z obyczajem swojego plemienia (obecnym także pod koniec Trzeciej Ery) zażądał od przyjaciela klejnotu jako urodzinowego podarunku. Gdy Déagol, uprzednio ofiarowawszy towarzyszowi prezent, odmówił, Sméagol udusił go i starannie ukrył zwłoki, zawładnął Pierścieniem i po niedługim czasie został wykluczony z rodzinnej społeczności, prawdopodobnie za liczne kradzieże, do których używał Jedynego Pierścienia. Szukając schronienia zniknął w Górach Mglistych. Ukrywanie się w jaskiniach w stałej obecności Pierścienia zmieniło go w stwora – Golluma, nienawidzącego światła i żywiącego się rybami i mięsem goblinów.

Pierścień ofiarował Gollumowi życie o długości znacznie wykraczającej poza naturalny wiek hobbitów. Wedle słów Gandalfa cierpienie spowodowane nienaturalną egzystencją wywoływało u Golluma sprzeczne uczucia miłości oraz nienawiści do Pierścienia oraz siebie samego. Niszczycielskie zmiany w osobowości Golluma przejawiały się u niego także w prowadzeniu monologów z użyciem drugiej lub trzeciej osoby.

Hobbit

W 2941 r. Trzeciej Ery drużyna krasnoludów w towarzystwie Bilba Bagginsa, hobbita z Shire’u, przeprawiała się przez Góry Mgliste. Podczas ucieczki przed zasiedlającymi górskie podziemia goblinami Bilbo rozdzielił się z towarzyszami i natrafił na jaskinię Golluma, gdzie odnalazł na posadzce tunelu zgubiony przez niego Jedyny Pierścień.

Gandalf tłumaczył później, że znalezisko hobbita było jedynie pozornie przypadkowe. Podczas gdy zamierzeniem Saurona było, aby Pierścień opuścił wyniszczonego Golluma, życzeniem innych istot (na przykład Valarów) było, aby Pierścień trafił właśnie do Bilba. Dzięki przytomności umysłu oraz szczęściu Bilbo uszedł z gór z życiem, podczas spotkania z Gollumem hobbit podczas gry w zagadki zdradził jednak swoje nazwisko oraz nazwę rodzinnego kraju, co spowodowało, że w wiele lat później stworowi skutecznie udało się odnaleźć właściciela Pierścienia.

Władca Pierścieni

Drużyna Pierścienia

Pozbawiony przypadającej w udziale nosicielowi Pierścienia niewidzialności i rozjątrzony stratą Gollum opuścił Góry Mgliste, szukając Pierścienia trafił do Mordoru i podczas tortur zdradził Sauronowi dwa słowa, którymi kierował się podczas poszukiwań: Shire i Baggins. Wykorzystując tę informację Sauron wyprawił do Shire’u Czarnych Jeźdźców w celu odzyskania zguby. Ucieczka Froda Bagginsa, przybranego syna Bilba oraz kolejnego Powiernika Pierścienia przed Czarnymi Jeźdźcami jest głównym wątkiem pierwszej księgi Władcy Pierścieni.

Podczas Wielkiej Narady w Rivendell jest także mowa o Gollumie. Został on złapany przez Aragorna na Martwych Bagnach po tym, jak Sauron wypuścił go z Mordoru. Zawlekł go do Mrocznej Puszczy i oddał pod opiekę króla Thranduila. Zbiegł on jednak dzięki pomocy orków i powrócił do Morii. W Morii to właśnie rozpoczął śledzenie Drużyny Pierścienia. Gollum pojawia się jednak w opowieści osobiście dopiero w księdze drugiej, gdy Frodo w towarzystwie Sama Gamgee dotarł do granic Mordoru.

Dwie wieże

Frodo za pomocą władzy Pierścienia zmusił Golluma do złożenia przysięgi wierności jego posiadaczowi. Jej treść okazała się jednak wieloznaczna, co sprawiło, że stwór zaczął pojmować ją opacznie i układać plany zdradzenia towarzyszy, mając nadzieję samemu zagarnąć klejnot.

Podczas wędrówki Sam jawnie okazywał nieufność Gollumowi. Między Gollumem a Frodem wywiązała się nić zrozumienia dzięki ponoszonemu przez nich obu ciężarowi Pierścienia, lecz podczas wybuchu złości Sama dawna dobra część natury Golluma została zagłuszona: Gollum zdradziecko sprowadził hobbitów do jaskini Szeloby. Dwaj hobbici uniknęli niebezpieczeństwa i przedostali się ostatecznie do nieprzyjacielskiego kraju. Od tej pory jednak Gollum jawnie przejawiał wrogość wobec wędrowców.

Powrót króla

Ostatecznie hobbici nieustannie tropieni przez Golluma dotarli do Orodruiny, lecz Frodo uległ pokusie Pierścienia i przejął go na własność. Gollum stoczył walkę z Frodem i odgryzł palec z Pierścieniem (niejako powtarzając wcześniejszy czyn Isildura, odcinającego Pierścień z ręki Saurona), po czym przejęty radością z odzyskania skarbu spadł w ogień Góry Przeznaczenia.

Razem z nim trafił do Szczelin Zagłady Pierścień, unicestwiając Władcę Ciemności. Uwolniony od ciężaru Frodo postanowił wybaczyć Gollumowi.

Bilbo Baggins!!!!

 

Bilbo_Baggins_from_The_Hobbit_WallpaperBilbo Baggins (ur. 22 września 2890 rokuTrzeciej Ery, zm. w Czwartej Erze) – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Jest głównym bohaterem powieści Hobbit, czyli tam i z powrotem. Występuje także we Władcy Pierścieni. Informacje na jego temat znalazły się także w Niedokończonych opowieściach.

 

Pochodzenie

Był zamożnym hobbitem, synem Bunga Bagginsa i Belladony Tuk. Mieszkał w Bag End w Hobbitonie.

Najważniejsza wyprawa

W 2941 wraz z Gandalfem, Thorinem Dębową Tarczą oraz dwunastoma innymi krasnoludami wyruszył na wyprawę odebrania Samotnej Góry smokowi Smaugowi. Przygoda ta zaprowadziła Bilba i jego towarzyszy do Rivendell, Mrocznej Puszczy i ostatecznie do Ereboru, gdzie po zajęciu góry przez Thorina miała miejsce Bitwa Pięciu Armii.

Przygody

Podczas swych przygód w Hobbicie Bilbo znalazł również Jedyny Pierścień i uciekł Gollumowi po wygraniu z nim w grze w zagadki. Wyjawił on jednak Gollumowi swoje nazwisko oraz to, że pochodzi z Shire, co miało późniejsze konsekwencje. Bilbo był przez dziesięciolecia powiernikiem Pierścienia, nieświadom jego znaczenia. Pierścień wydłużył również jego życie i powstrzymał starzenie. Podczas swej wyprawy użył go między innymi do uwolnienia swych towarzyszy od pająków w Mrocznej Puszczy oraz gdy Thorin i pozostali krasnoludowie byli uwięzieni przez elfów króla Thranduila. Podczas Bitwy Pięciu Armii użył go, aby ukryć się przed walczącymi. Oprócz tego używał go później, by kryć się przed Sackville-Bagginsami.

We Władcy Pierścieni Bilbo opuścił Shire w dzień swych 111. urodzin (22 września 3001), pozostawiając swój majątek oraz Pierścień swojemu krewnemu oraz dziedzicowi Frodowi Bagginsowi (był dzięki temu pierwszym, który oddał Pierścień dobrowolnie). W towarzystwie trzech krasnoludów wyruszył do Rivendell, gdzie pisał wiersze oraz swój pamiętnik – Tam i z powrotem. Spisał też w książce Przekłady z języka elfów, elfie legendy oraz historię Pierwszej Ery, znaną również jako Silmarillion.

29 września 3021 wraz z Frodem, Gandalfem i elfami Bilbo odpłynął z Szarej Przystani, by Prostą Drogą wyruszyć do Amanu. Było to po jego 131. urodzinach, co czyniło go najstarszym hobbitem w historii Śródziemia.

Aktorzy wcielający się w postać Billba

W trylogii filmowej Władca Pierścieni w postać Bilba wcielił się Ian Holm. W ekranizacji Hobbita zagrał go Martin Freeman, a Ian Holm pojawił się gościnnie.

Gimli!!!!!!!!!!!!!!

Gimli

Lata życia 2879 TE, odpłynął 120 CE – ?
Rasa i kultura krasnolud, ród Durina
Kraina Góry BłękitneSamotna GóraBłyszczące Groty
Tytuły lub przydomki Przyjaciel Elfów, Władca Błyszczących Grot
Rodzice Glóin

Gimli – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Jest jednym z głównych bohaterów powieści Władca PierścieniKrasnolud z plemienia Durina, członek Drużyny Pierścienia.

W filmie Petera Jacksona postać Gimlego została mocno rozbudowana (umieszczono wiele scen komicznych z udziałem Gimlego i Legolasa), a w jego rolę wcielił się John Rhys-Davies.

Życiorys

Gimli należał do królewskiego rodu i był spokrewniony m.in. z Thorinem Dębową Tarczą. Nie brał udziału w wyprawie pod Samotną Górę (Hobbit, czyli tam i z powrotem), a na naradę u Elronda przybył jako syn Glóina – reprezentanta tego właśnie królestwa (którym wówczas władał Dáin II Żelazna Stopa). Na naradzie został wybrany członkiem Drużyny Pierścienia, której zadaniem było pomóc Powiernikowi Pierścienia, Frodowi Bagginsowi, zniszczyć Pierścień Władzy.

Dzielił losy Drużyny Pierścienia aż do jej rozpadu. Potem wraz z Aragornem i Legolasem ścigał orków Sarumana, aby uwolnić Meriadoka i Peregrina. Brał udział w bitwie o Rogaty Gród, przeszedł Ścieżkę Umarłych, walczył w Pelargirze, na polach Pelennoru i pod Morannonem. Walcząc w Helmowym Jarze wygrał zawody z Legolasem w liczbie zabitych orków (42 Gimlego do 41 Legolasa). Choć początkowo był mocno uprzedzony do elfa, z czasem jednak zaprzyjaźnili się, a Gimli otrzymał tytuł Przyjaciela Elfów.

Galadriela, królowa lasu Lothlórien, podarowała mu trzy pukle swoich włosów.

Kiedy wiele lat po wydarzeniach opisanych we Władcy Pierścieni Legolas postanowił opuścić Śródziemie, zabrał ze sobą Gimlego – jedynego krasnoluda, który dotarł do Nieśmiertelnych Krain.

Etymologia

Słowo gimli pochodzi z języka staronordyckiego i oznacza najprawdopodobniej ‘ogień’. W przeciwieństwie do imion wielu innych krasnoludów, Gimli nie jest imieniem żadnej z postaci z sag, lecz nazwą dworu w Asgardzie.

Sam Gamgee!!!!!!!!

 d2d28345d9a5f3f5e1d098212224b3a9
Samwise Gamgee
Lata życia 2983 TE, odpłynął 86 CE – ?
Rasa i kultura hobbit, Fallohid
Kraina Shire (Bag EndHobbiton)
Inne imiona Sam, Banazir, Ban
Tytuły lub przydomki burmistrz Shire
Rodzice Hamfast Gamgee i Bell Goodchild
Rodzeństwo Hamson, Halfred, Stokrotka, May, Marigold
Współmałżonek Róża Cotton
Potomstwo Elanor, Frodo, Róża, Merry, Pippin, Złotogłówka, Hamfast, Stokrotka, Pierwiosnka, Bilbo, Ruby, Robin, Tolman
Polskie tłumaczenia imienia
J. Łozińskiego Samlis Gaduła
Wystąpienia w literaturze i aktorzy
Literatura przedmiotu Władca PierścieniNiedokończone opowieści
Władca Pierścieni Sean Astin
Portal Portal Śródziemie

Samwise Gamgee (ur. 2983 roku Trzeciej Ery, zm. w Czwartej Erze) – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia, bohater powieści Władca Pierścieni.

Był najmłodszym synem Hamfasta, od którego przejął rolę ogrodnika Bag End, posiadłości Bilba Bagginsa. Ten ostatni rozbudził u Samwise’a fascynację elfami i legendami Śródziemia, dzięki czemu Samwise ochotnie podążył za Frodem do Rivendell w 3018 roku Trzeciej Ery.

Podsłuchiwał przebieg narady u Elronda, a następnie został wybrany na członka Drużyny Pierścienia. Po rozpadzie Drużyny w Parth Galen ruszył za Frodem do Mordoru, by w ogniu Góry Przeznaczenia zniszczyć Jedyny Pierścień. Przez pewien czas po walce z Szelobą będąc przekonany, że Frodo nie żyje, nosił Pierścień i stał się na jakiś czas jego Powiernikiem.

Po powrocie z wyprawy wziął ślub z Różą Cotton i zamieszkał w Bag End razem z Frodem. W 3021 roku towarzyszył Frodowi w ostatniej podróży, do Mithlondu, skąd Frodo razem z Bilbem, GandalfemElrondem i Galadrielą odpłynął do Amanu.

Odziedziczył po Bagginsach Bag End, w latach 7–56 Czwartej Ery był siedmiokrotnie wybierany na burmistrza Shire. Po śmierci Róży i oddaniu w powiernictwo swojej najstarszej córce, Elanor, Czerwonej Księgi, Samwise odpłynął za Morze jako ostatni z Powierników Pierścienia.

Do Amanu odpłynął w 86 roku Czwartej Ery.

Aragorn!!!

Aragorn_2_-_FOTRAragorn (ur. 1 marca 2931 Trzeciej Ery, zm. 1 marca 120 Czwartej Ery) – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia, jeden z głównych bohaterów powieści Tolkiena Władca Pierścieni. W filmowej trylogii Petera Jacksona wcielił się w niego Viggo Mortensen.

Był Dúnadanem, Strażnikiem Północy, synem Arathorna II i Gilraeny. Był trzydziestym dziewiątym w linii prostej potomkiem Isildura, syna Elendila, założycieli dynastii królów Gondoru i Arnoru. Nazwany został po swym przodku, Aragornie I. Jako że w jego żyłach płynęła krew trzech ras: ludzi, elfów i Majarów (przez Melianę i Elwego, Lúthien i Berena oraz Idril i Tuora), żył znacznie dłużej niż zwykli ludzie.

 

Życiorys

Dzieciństwo i młodość

Gdy Aragorn miał dwa lata, jego ojciec zginął od strzały orka, która trafiła go w oko. Ponieważ był ostatnim żyjącym potomkiem Elendila, w celu ochrony został zabrany wraz z matką do Rivendell na dwór Elronda. Tam został wychowany pod zmienionym imieniem Estel (sin. Nadzieja), by utrzymać w tajemnicy przed szpiegami Saurona fakt istnienia dziedzica Isildura.

W wieku 20 lat, gdy osiągnął pełnoletność, Estel dowiedział się od Elronda o swoim prawdziwym imieniu i pochodzeniu, a także otrzymał pierścień Barahira oraz szczątki Narsila, miecza Elendila.

Następnego dnia Aragorn poznał i zakochał się w Arwenie, córce Elronda.

Jako Strażnik

Jako Aragorn II został szesnastym Wodzem Dúnedainów Północy. W latach 2950–3017 Aragorn wiele podróżował. W roku 2956 poznał Gandalfa, z którym się zaprzyjaźnił. W latach 2957–2980 odbywał dalekie wędrówki, służył w armiach króla Rohanu Thengla i namiestnika Gondoru Ectheliona II. Znany był tam jako Thorongil (sin. Orzeł Gwiazdy). Zdając sobie sprawę ze strategicznego zagrożenia, jakie stanowiła flota korsarzy z Umbaru, poprowadził wojsko Gondoru do ataku, w którym zniszczono większość floty.

W roku 2980 w Lothlórien ponownie spotkał Arwenę, wtedy też na Cerin Amroth przyrzekli sobie miłość. Elrond nie godził się jednak wydać córki za człowieka, chyba że byłby królem Arnoru i Gondoru.

Przed rokiem 3000 Gandalf zwrócił uwagę Aragorna na Shire; od tej pory Strażnicy pilnowali granic tego kraiku. Okoliczni mieszkańcy nie wiedzieli o pochodzeniu ani roli Strażników, w Bree Aragorn był znany jako Obieżyświat. W roku 3009, na prośbę Gandalfa, Aragorn udał się na poszukiwanie Golluma. Schwytał go w 3017 na Martwych Bagnach i przywiódł jako jeńca do siedziby króla Thranduila w Leśnym Królestwie.

Wojna o Pierścień

30 września 3018 roku Aragorn spotkał w gospodzie Pod Rozbrykanym Kucykiem w Bree Froda Bagginsa i dołączył do niego. Poprowadził go do Rivendell. W trakcie tej wyprawy leczył Froda po jego zranieniu przez Czarnoksiężnika z Angmaru na Amon Sûl. Po naradzie u Elronda został jednym z Dziewięciu Towarzyszy. Poprowadził Drużynę Pierścienia po upadku Gandalfa w Morii.

Pod wodogrzmotami Rauros wyprawił w ostatnią podróż ciało Boromira i ruszył wraz z Legolasem i Gimlim w pościg za orkami Sarumana. Dotarł do Rohanu, był jednym z dowódców w bitwie o Rogaty Gród. W towarzystwie swoich kompanów Legolasa, Gimliego oraz Szarej Drużyny przeszedł Ścieżką Umarłych, by z pomocą Umarłych z Dunharrow pokonać korsarzy w Pelargirze. Poprowadził też liczny oddział żołnierzy Gondoru do bitwy na Polach Pelennoru, gdzie odwrócił jej przebieg. Ostatnią bitwę w czasie Wojny o Pierścień stoczył pod Morannonem, by odwrócić uwagę Saurona od wnętrza Mordoru, gdzie Frodo wykonywał ostatni etap swojego zadania.

Od chwili przekucia szczątków Narsila w Andúrila Aragorn zawsze nosił go przy sobie.

Panowanie

Po pokonaniu Saurona w Wojnie o Pierścień Aragorn koronowany został na króla Zjednoczonego Królestwa Arnoru i Gondoru jako Elessar (qya. Kamień elfów) oraz poślubił Arwenę. Założył ród królewski Telcontar (qya. Obieżyświat).

Zmarł w 120 roku Czwartej Ery, po 210 latach życia. Tron objął po nim jego syn Eldarion. Aragorn i Arwena mieli również kilka córek, jednak ich imiona nie zostały wymienione.

Lata życia

1 marca 2931 roku TE – 1 marca 120 CE
Rasa i kultura człowiek, Dúnadan
Kraina Eriador, później Minas Tirith
Inne imiona Estel, Elessar, Obieżyświat, Thorongil, Dúnadan,
Tytuły lub przydomki XVI wódz Dúnedainów, dziedzic Isildura, Król Zjednoczonego Królestwa
Rodzice Arathorn II i Gilraena
Potomstwo Eldarion i kilka córek
Wystąpienia w literaturze i aktorzy
Literatura przedmiotu Władca Pierścieni
Władca Pierścieni Viggo Mortensen

Frodo!!!!!

frodo smilingFrodo Baggins (ur. 22 września 2968, odpłynął do Amanu 29 września 3021 roku Trzeciej Ery) – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia, główny bohater Władcy Pierścieni. Hobbit z Shire.

Życiorys

Był jedynym synem Droga i Primuli z Brandybucków. Młodość spędził w Bucklandzie, po śmierci rodziców w 2980 został adoptowany przez Bilba Bagginsa i sprowadził się do Bag End. W Shire przyjaźnił się z Peregrinem Tukiem, Meriadokiem Brandybuckiem, Samem Gamgee, Folko Boffinem i Fredegarem Bolgerem. Po wyruszeniu Bilba w ostatnią wyprawę (3001 rok Trzeciej Ery) mieszkał samotnie do 3018 roku. Sprzedał wtedy Bag End Lobelii i Lotho Sackville-Bagginsom i wyruszył do Rivendell. Po drodze w Bree spotkał Aragorna. W Rivendell Frodo wziął udział w Naradzie u Elronda, gdzie mianowano go Powiernikiem Pierścienia. Jego zadaniem było zniszczenie Pierścienia Saurona w ogniu Orodruiny. Razem z nim wyruszyła Drużyna Pierścienia, z której jedynie Sam Gamgee, jego ogrodnik, towarzyszył mu do końca wyprawy. Po powrocie do Shire w przeciwieństwie do Meriadoka i Perergrina, którzy stanęli na czele powstania przeciwko Sarumanowi, nie cieszył się popularnością wśród hobbitów. Po niecałych dwóch latach zostawił Bag End Samwise’owi i odpłynął do Amanu wraz z powiernikami Trzech Pierścieni elfów.

Etymologia

Imię i nazwisko Frodo Baggins były według Tolkiena tłumaczeniem na angielski westrońskiego Maura Labingi. Imię Maura zawiera człon maur- (mądry, doświadczony), co Tolkien przełożył na staroangielski człon frod- o tym samym znaczeniu. T.A. Shippey podaje, że imię Frodo, niewymienione wśród typowych hobbickich imion męskich w Dodatku F do Władcy Pierścieni, jest celowym nawiązaniem do bohatera germańskich legend, występującego w Beowulfie pod staroangielskim imieniem Fróda, a w opowieściach staronordyjskich pod imieniem Fróði. Postać Tolkiena z przywoływanym bohaterem miał łączyć motyw mądrości i heroizmu kończącego się upadkiem i zapomnieniem.

Frodo Baggins

Lata życia 2968 TE, odpłynął 1 CE – ?
Rasa i kultura hobbit, Fallohid
Kraina Shire (Bag End, Hobbiton)
Inne imiona Underhill
Tytuły lub przydomki Powiernik Pierścienia, Frodo Dziewięciopalcy, Wędrowiec, Przyjaciel Elfów
Rodzice Drogo Baggins i Primula Brandybuck
Polskie tłumaczenia imienia
J. Łozińskiego Frodo Bagosz
M. Skibniewskiej Frodo Baggins
Wystąpienia w literaturze i aktorzy
Literatura przedmiotu Władca Pierścieni, Niedokończone opowieści
Władca Pierścieni Elijah Wood
Hobbit Elijah Wood

Siema

Sorry, że tak długo nie pisałam, ale nie miałam zabardzo czasu a teraz od rzeczy. Zapraszam także na bloga mojego i mojej koleżanki z klasy Oli. Ten blog nazywa się www.luzikarbuzik2.piszecomysle.pl. Piszcie o jakiej postaci chcecie, abym napisała na blogu. A teraz muszę kończyć bo na telefonie trochę trudno się pisze, a nie mam czasu włączać laptopa. :lol:

Gandalf

Gandalf – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii  Śródziemia , jeden z głównych bohaterów powieści Hobbit, czyli tam i z powrotem i Władca Pierscieni. Jest czarodziejem, jednym z Istarich, którzy przybyli do Śródziemia w Trzeciej Erze.

W Amanie

Gandalf był jednym z Majarów o imieniu Olórin. Uchodził za najmądrzejszego wśród Majarów mieszkających w Amanie, przebywał często w Lórien, wiele wędrował i nierzadko odwiedzał dom Nienny – od niej to nauczył się cierpliwości, spokoju oraz umiłowania dla wszystkich istot zamieszkujących Ardę. Olórin bardzo kochał Quendich, także tych przebywających w Śródziemiu. Przebywał wśród nich w postaci niewidzialnej lub przybierał postaci jednego z nich, dzięki temu Pierworodni nie wiedzieli, skąd pochodzą wizje oraz pomysły, które do nich wtedy przychodziły.

Na naradzie Valarów jego kandydaturę do udania się do Śródziemia zgłosił sam Manwë, a poparła go Varda. Olórin uważał się za zbyt słabego do takiego zadania, bał się także Saurona. To tylko utwierdziło Manwëgo w jego postanowieniu.

Śródziemie

Przybył do Śródziemia w Trzeciej Erze około roku 1000 w podobnym czasie przybyli też inni Mędrcy, co najmniej czterech: Curunirem (Saruman), Aiwendilem (Radagast) oraz Alatarem i Pallando. Wysłali ich, za radą Eru, Władcy Zachodu, by służyli radą i pomocą tym, którzy sprzeciwiali się woli Saurona.

Wszyscy przypływali do Szarych Przystani, którymi władał Círdan. Rozpoznał on siłę i wytrwałość Olórina, dlatego wręczył mu, przechowywaną dotychczas przez niego, Naryę – jeden z Trzech Pierścieni. Tego daru zazdrościł mu Saruman.

Biała Rada

Gandalf wcześniej niż inni zaczął podejrzewać, że ciemności wokół Dol Guldur mają związek z powracającym Sauronem. Udał się tam w roku 2063 TE, powodując jednocześnie wycofanie się złych sił. Mimo to Sauron wrócił (w 2460 TE) „z większymi siłami”. W odpowiedzi na to trzy lata później zwołano Białą Radę, której przewodniczącym został Saruman. Galadriela widziała w tej roli Gandalfa, on sam jednak odmówił objęcia tego urzędu, nie chcąc by go krępował. Zwiększający się cień cały czas niepokoił Gandalfa, dlatego ponownie udał się do Dol Guldur w 2850 r. TE i odkrył, że jej panem jest sam Sauron. Wtedy też spotkał Thráina i otrzymał od niego klucz do Ereboru. Mimo to Rada nie zdecydowała się na atak, głównie dzięki Sarumanowi. Zrobiła to dopiero w roku 2941 TE.

Runa „G” używana przez Gandalfa jako znak rozpoznawczy

Wyprawa do Ereboru

Gandalf martwił się brakiem silnego przeciwnika dla Saurona na Północy, w okolicach Dale. Dodatkowo pogarszał sprawę Smaug żyjący pod Samotną Górą. Przypadkowo spotkał (15 marca 2941 r. TE) w karczmie w Bree Thorina Dębową Tarczę, wygnanego dziedzica Ereboru. Uznał wtedy, że może, pomagając mu, rozwiązać także swój problem. Przekonał go później, żeby zamiast wyprawy wojennej przeciwko smokowi, zorganizował małą wyprawę „ukradkiem“, i żeby zabrał ze sobą Bilba Bagginsa, hobbita.

Mieszkańcy Shire już wcześniej przyciągnęli jego uwagę. Pomagał im przeżyć Długą Zimę, która przyszła w roku 2758 TE. Docenił wtedy „ich męstwo i ofiarność, jaką wobec siebie wykazywali”.

Zaaranżowane przez Gandalfa spotkanie kompanii odbyło się 26 kwietnia w norce Bilba. Wtedy Thorin zgodził się przyjąć hobbita do kompanii, pod warunkiem, że dołączy do nich także Gandalf. Czarodziej przekonał do tego pomysłu także samego Bilba. Podczas tej wyprawy Gandalf znalazł pośród skarbów trolli, swój miecz Glamdring.

Dzięki Gandalfowi towarzysze znaleźli bezpieczne schronienie w Rivendell, uciekli goblinom z Gór Mglistych oraz zostali przyjęci przez Bëora. Opuścił ich przed wejściem do Mrocznej Puszczy. Nie ujawnił im, że musiał w tym czasie walczyć wraz z Białą Radą z Sauronem w Dol Guldur.

Gandalf powrócił w momencie, kiedy krasnoludy miały rozpocząć walkę z elfami i ludźmi o skarb Smauga, akurat aby jej zapobiec. Po Bitwie Pięciu Armii wrócił z Bilbem do Shire.

Przed Wojną o Pierścień

W roku 2956 TE Gandalf spotkał Aragorna, co dało początek ich przyjaźni.

Na pożegnalnym przyjęciu Bilba, w jego 111 urodziny (w roku 3001 TE), pomógł mu opuścić Shire i zostawić, zdobyty pod Górami Mglistymi, pierścień Frodowi. Jednak zachowanie hobbita zaniepokoiło Gandalfa (nazwanie pierścienia „moim skarbem“ tak, jak wcześniej Gollum i Isildur), dlatego z pomocą Strażników Północy, rozpoczął ochronę Shire oraz Froda, którego od 3004 do 3008 r. TE często odwiedzał w tajemnicy. Jednocześnie cały czas szukał z Aragornem informacji o Gollumie i jego pierścieniu. W roku 3017 TE odczytał w Minas Tirith stare zwoje Isildura. Wtedy Gandalf zaczął uzmysławiać sobie, że pierścień hobbita jest Jedynym Pierścieniem.

13 kwietnia 3018 r. TE Gandalf przekazał Frodowi swoje odkrycia, potwierdzając je ukazaniem się na pierścieniu napisu. Był zaskoczony postanowieniem hobbita o opuszczeniu Shire. Później pomagał mu wszystko przygotować. Po dwóch miesiącach niespodziewanie wyruszył w drogę, mówiąc, że szybko wróci. Nie stało się tak, ponieważ 10 lipca został podstępem zwabiony i uwięziony w Orthanku przez zdrajcę Sarumana. Udało mu się uciec dzięki pomocy orła Gwaihira, który poniósł go do Rohanu. Tam kazano mu odejść, mógł jednak wybrać sobie jednego konia. Wybrał Cienistogrzywego, którego obłaskawił.

Drużyna Pierścienia

Gandalf brał udział w Radzie u Elronda, podczas której przedstawił innym uczestnikom historię Jedynego i przekazał informację o zdradzie Sarumana. Przewodził Drużynie Pierścienia. Przekonał także Elronda, by włączyć do niej Pippina i Merry’ego.

Drużyna musiała przekroczyć Góry Mgliste. Po nieudanej próbie przejścia Przełęczą Czerwonego Rogu, zdecydowali się na przeprawę pod górami, przez kopalnię Morię. Uciekając stamtąd musieli walczyć z orkami i trollami. Niestety 15 stycznia 3019 r. TE na moście Khazad-dûm zaatakowała ich Zguba Durina, Balrog. Stawił mu czoła Gandalf, który, by go powstrzymać, zniszczył most, na którym stał przeciwnik. On jednak zdążył zaczepić biczem o kolano czarodzieja i spadł wraz z nim w przepaść. Jak czarodziej opowiadał, spadali bardzo długo, a później walczyli w głębinach ziemi. Dotarli tak do Nieskończonych Schodów, a nimi (23 stycznia) na szczyt Zirakzigil. Tam walczyli przez trzy dni, a 25(lub według innej chronologii 26) stycznia Gandalf zrzucił Balroga, który zginął, niszcząc zbocze góry. Później czarodziej sam umarł.

Gandalf Biały

O tym co się działo później Gandalf powiedział:

Quote-alpha.png

[…] ogarnęła mnie ciemność, przestałem myśleć i straciłem rachubę czasu. Wędrowałem daleko drogami, o których nic wam nie powiem.

W końcu został jednak wysłany z powrotem do Śródziemia, jako Gandalf Biały. 17 lutegoodnalazł go Gwaihir i zabrał do Lórien.

Gandalf później udał się do lasu Fangorn, gdzie spotkał Gimlego, Legolasa i Aragorna. Razem przybyli 2 marca do Edoras. Tam czarodziej uzdrowił króla Théodena i uwolnił go od sługi Sarumana Grímy. Pod koniec Bitwy o Rogaty Gród, przybył wraz z oddziałem Erkenbranda oraz „lasem” huornów, co przesądziło o zwycięstwie wojsk Rohanu. Później wraz z królem udał się do Isengardu, zaatakowanego przez entów. Złamał różdżkę Sarumana, wykluczając go jednocześnie z bractwa Istarich oraz z Białej Rady.

Do Minas Tirith Gandalf przybył 9 marca, aby pomóc miastu w obronie. Wziął ze sobą Pippina, aby oddzielić go od palantíra Sarumana, który hobbit próbował zabrać. Czarodziej ocalił Faramira, syna władcy miasta Denethora, który wracał atakowany przez Nazgûle. Dowodził także obroną miasta w czasie Bitwy na polach Pelennoru. Kiedy zniszczono główną bramę do miasta, sam na Cienistogrzywym przeciwstawił się Czarnoksiężnikowi z Angmaru. Wódz Nazgûli musiał jednak wrócić na pole bitwy, z powodu przybyłej wtedy armii Rohanu. Gandalf także musiał zająć się czymś innym. Został poproszony przez Pippina o uratowanie Faramira ze stosu pogrzebowego Denethora, co mu się udało.

Gandalf z Aragornem poprowadził wojsko na ostateczne starcie z Sauronem pod Czarną Bramą, aby odciągnąć jego uwagę od Froda. Podczas rozmowy przed bitwą nie przyjął warunków Rzecznika Saurona, który pokazał im przedmioty Froda. Po zniszczeniu Pierścienia wysłał orły, aby uratowały Froda i Sama.

Po zakończeniu Wojny o Pierścień koronował Aragorna, jako króla Elessara oraz pomógł mu odnaleźć szczepkę Białego Drzewa Gondoru. Odprowadził Hobbitów do granicy Shire i udał się na spotkanie z Tomem Bombadilem. 29 września 3021 r. TE odpłynął za Morze z Frodem i Bilbem oraz Galadrielą i Elrondem.

Imiona

Wiele mam imion w wielu różnych krajach – mawiał [Gandalf]. – Mithrandirem jestem wśród elfów, Tharkûnem u krasnoludów, Olórinem byłem w niepamiętnych już czasach młodości w kraju na Zachodzie; na południu zwą mnie Incánusem, a na północy Gandalfem, na wschód zaś nigdy nie wędrowałem.

J.R.R. Tolkien, Władca Pierścieni. Tom 2. Dwie Wieże

Gandalf ma być angielskim odpowiednikiem imienia w języku westron , znaczącego „Elf Różdżki”, które zostało mu nadane na północy przez mieszkańców Dale. Nadano mu takie imię, ponieważ ludzie błędnie uważali go za elfa lub też kojarzyli go z nimi, wiedząc o jego bliskich kontaktach z tym ludem.

Quenejskim imieniem Gandalfa był Olórin. Istnieją dwie możliwe jego etymologie: od słowa olor, które oznacza ‘marzenie, wytwór wyobraźni’ lub od olo-s ‘wizja, fantazja’. Tak nazywali go elfowie w Valinorze i to oni je mu nadali lub przetłumaczyli na swój język jego wcześniejsze imię.

Mithrandir znaczy w sindarinie ‘Szary Pielgrzym’ lub ‘Szary Wędrowiec’ (mith ‘szary’ + rhandir ‘pielgrzym, wędrowiec’). To imię było używane głównie przez elfów w Śródziemiu, a także w Gondorze i Arnorze.

Jego krasnoludzkie imię Tharkûne znaczy dosłownie ‘Laska-człowiek’, czyli ‘Człowiek z laską’.

Mówiąc o swoim imieniu „na południu“ Gandalf miał prawdopodobnie na myśli Bliski I Daleki Harad. Imię Incánus byłoby zaadoptowanym do quenejskiego słowem z mowy Haradrimów, znaczącym ‘Szpieg Północy’ (Inkā + nūs).

Inspiracje

Humphrey Carpenter w biografii z roku 1977 napisał, że w roku 1911 Tolkien, przebywając na wakacjach w Szwajcarii, kupił kilka kartek pocztowych z reprodukcjami obrazów. Wśród nich znalazła się praca niemieckiego artysty J. Madelnera Der Berggeist (‘Duch Gór’), przedstawiająca starszego mężczyznę siedzącego na skale, pod sosną. Miał on białą długą brodę, ubrany był w kapelusz z szerokim rondem i długi czerwony płaszcz. Rozmawiał z białym młodym jelonkiem, który obwąchiwał jego wyciągniętą rękę. W tle widoczne były wysokie skaliste góry. Tolkien pieczołowicie zachował tę pocztówkę, a na kopercie, w którą była zapakowana, dużo później napisał „Origin of Gandalf” (‘Pierwowzór Gandalfa’).

Carpenter nie miał jednak w pełni racji. Przede wszystkim autorem tego obrazu był Josef Madlener, a nie J. Madelner. Dodatkowo, jak wykazał Manfred Zimmermann, Tolkien nie mógł jej kupić będąc w Szwajcarii w 1911 r. Córka malarza, w wywiadzie stwierdziła, że ojciec namalował ten obraz nie przed 1925 lub 1926 r., a pocztówka została wydana pod koniec lat dwudziestych. Potwierdza to styl obrazu pasujący do innych prac z okresu 1925-1930.

Odyn w stroju wędrowca, ilustracja z 1914

W jednym z listów Tolkien wspomniał, że wyobraża sobie Gandalfa, jako „mającego coś z Odyna wędrowca“. Na to podobieństwo zwraca uwagę Marjorie Burns w artykule Gandalf and Odin:

Quote-alpha.png

[…] najbardziej charakterystyczne cechy Gandalfa – jego kapelusz, broda, laska i upodobanie do wędrowania [są] tym, co najbardziej widać u Odyna, kiedy opuszcza Asgard i wędruje w przebraniu przez tereny zamieszkane przez ludzi, śródziemie Północnej mitologii. Podczas tych ziemskich podróży Odyn nie pojawia się jako srogie i groźne bóstwo czy spragniony krwi bóg wojny, ale raczej jako siwobrody starzec, który chodzi o lasce, nosi kaptur lub płaszcz (zazwyczaj niebieski) i kapelusz o szerokim rondzie.

Imię Gandalf Tolkien zaczerpnął (wraz z większością imion krasnoludów z Hobbita) z fragmentu zwanego Dvergatal (‘Rejestr karłów’) ze staronordyjskiego poematu Völuspá, będącego częścią Eddy starszej (lub Eddy poetyckiej). Pojawia się ono tam jako Gandálfr. Pierwsza część tego imienia (gandr) znaczy ‘coś zaczarowanego, przedmiot używany przez czarodziejów’ lub nawet ‘różdżka, laska’, a druga (álfr) – ‘elf’. Tak więc całe imię może znaczyć ‘elf różdżki’ lub ‘elf czarnoksiężnik’.

T.A. Shippey sugeruje, że Tolkiena mogła zastanowić obecność tego imienia wśród imion karłów.

Quote-alpha.png

Co na przykład robi na liście «Gandálfr», skoro drugim członem imienia jest wyraźnie álfr, «elf», istota według przekazów całkowicie odmienna od karłów czy krasnoludów? […] [P]ojawia się ono [imię Gandálfr] w Dvergatal, stąd wniosek, że między karły musiał się jakoś zaplątać czarodziej. Czy to możliwe, że powodem zachowania Dvergatal był fakt, że stanowił on blaknący zapis czegoś, co ongiś się wydarzyło, jakiegoś wielkiego wydarzenia w nieludzkiej mitologii, w jakiejś Odysei karłów?

Możliwe, że Tolkien pragnął, tworząc historię z Hobbita, podać wyjaśnieni takiego stanu rzeczy.

Imię Gandalf nosił także legendarny norweski król Gandalf Alfgeirsson, występujący w sadze Heimskringla, w części mówiącej o dziejach Halfdana Czarnego.

Wpisy

A i chciałam przeprosić za to, że tak długo nie pisałam nic na blogu!!!! :cry: Bardzo was proszę jeśli macie jakieś fajne pomysły wpisy na bloga śmiało piszcie w kometarzach. I piszcie jeśli jest coś nieczytelne, albo jak coś wam nie pasuje. Bardzo mi to pomaga w tworzeniu bloga!!!!!!!!!!! :lol: Również jeśli macie problem z wypracowaniem związane z jakąś książką Tolkiena to piszcie śmiało, a ja wam napiszę. Śmiało!!!!!!!!! :lol:

Piszcie w komentarzach jaki jest wasz ulubiony bochater z książek Tolkiena. Ja już napisłam w poprzednim wpisie, że moim ulubionym bochaterem jest Legolas :lol: :-*, a tak w ogule to chyba wymieniałam w pierwszym wpisie moich ulubionych bochaterów. :lol: